افسردگی چیست؟
افسردگی (اختلال افسردگی اساسی) یک بیماری پزشکی شایع و جدی است که بر احساس ، نحوه تفکر و عملکرد شما تأثیر منفی می گذارد. خوشبختانه قابل درمان است. افسردگی باعث احساس غم و اندوه و / یا از بین رفتن علاقه به فعالیتهایی می شود كه قبلاً از آنها لذت می بردید. این می تواند به مشکلات عاطفی و جسمی متنوعی منجر شود و توانایی عملکرد شما در محل کار و خانه را کاهش دهد.
نشانه هایی از ان:
احساس غمگینی یا داشتن روحیه افسرده
از دست دادن علاقه یا لذت در فعالیت هایی که یک بار لذت می برد
تغییر در اشتها – کاهش یا افزایش وزن که ارتباطی با رژیم غذایی ندارد
مشکل خوابیدن یا خواب زیاد
از دست دادن انرژی یا افزایش خستگی
افزایش فعالیت بدنی بی هدف
اختلال افسردگی مداوم
فرد مبتلا به اختلال افسردگی مداوم (که قبلاً به آن اختلال افسردگی گفته می شد) دارای روحیه افسرده در بیشتر روز ، بیش از روزهای دیگر ، حداقل به مدت دو سال است. در کودکان و نوجوانان ، خلق و خو می تواند تحریک پذیر یا افسرده باشد ، و باید حداقل برای یک سال ادامه یابد.
علائم علاوه بر روحیه افسرده:
اشتهای ضعیف یا پرخوری
بی خوابی یا بی خوابی
انرژی کم یا خستگی
عزت نفس پایین
ضعف تمرکز یا مشکل در تصمیم گیری
احساس ناامیدی
اختلال افسردگی مداوم اغلب از دوران کودکی ، نوجوانی یا اوایل بزرگسالی آغاز می شود و هر ساله تقریباً 0.5٪ از بزرگسالان در ایالات متحده مبتلا می شوند. افراد مبتلا به اختلال افسردگی مداوم ، معمولاً خلق و خوی خود را غمگین یا “پایین در زباله دان” توصیف می کنند. از آنجا که این علائم به بخشی از تجربه روزمره فرد تبدیل شده اند ، ممکن است با فرض اینکه “من همیشه اینگونه بوده ام” به دنبال کمک نباشند.
علائم باعث ناراحتی یا دشواری قابل توجه در کار ، فعالیت های اجتماعی یا سایر زمینه های مهم عملکرد می شود. در حالی که تأثیر اختلال افسردگی مداوم بر کار ، روابط و زندگی روزمره می تواند بسیار متفاوت باشد ، تأثیرات آن می تواند به اندازه یا بیشتر از اختلال افسردگی اساسی باشد.
یک دوره افسردگی اساسی ممکن است قبل از شروع اختلال افسردگی مداوم باشد اما ممکن است در هنگام تشخیص قبلی اختلال افسردگی مداوم نیز بوجود آید (و روی آن قرار گیرد).
همچنین ، شرایط پزشکی (به عنوان مثال ، مشکلات تیروئید ، تومور مغزی یا کمبود ویتامین) می تواند علائم افسردگی را تقلید کند بنابراین مهم است که علل پزشکی عمومی را رد کنیم.
افسردگی در هر سال از هر 15 بزرگسال (7/6 درصد) یک نفر را تحت تأثیر قرار می دهد. و از هر شش نفر یک نفر (16.6٪) در دوره ای از زندگی خود افسردگی را تجربه خواهد کرد. افسردگی می تواند در هر زمان رخ دهد ، اما به طور متوسط ، اولین بار در اواخر نوجوانی تا اواسط 20 سالگی ظاهر می شود. زنان بیشتر از مردان دچار افسردگی می شوند. برخی مطالعات نشان می دهد که یک سوم زنان در طول زندگی خود یک دوره افسردگی اساسی را تجربه می کنند. در صورت داشتن افسردگی در بستگان درجه یک (والدین / فرزندان / خواهر و برادر) درجه بالایی از وراثت پذیری وجود دارد (تقریباً 40٪).
افسردگی با اندوه و غم و اندوه متفاوت است
مرگ یکی از عزیزان ، از دست دادن شغل یا پایان رابطه تجربه های دشواری برای تحمل فرد است. طبیعی است که احساس غم و اندوه در پاسخ به چنین شرایطی ایجاد شود. کسانی که دچار ضرر می شوند اغلب ممکن است خود را “افسرده” توصیف کنند.
اما غمگین بودن همان افسردگی نیست. روند عزاداری برای هر فرد طبیعی و منحصر به فرد است و برخی از ویژگی های مشابه افسردگی را دارد. غم و اندوه و افسردگی ممکن است شامل اندوه شدید و کناره گیری از فعالیت های معمول باشد. آنها همچنین از چند لحاظ مهم متفاوت هستند:
در غم و اندوه ، احساسات دردناک موج می زند ، که غالباً با خاطرات مثبت آن مرحوم آمیخته می شود. در افسردگی اساسی ، خلق و خوی و / یا علاقه (لذت) برای بیشتر از دو هفته کاهش می یابد.در غم و اندوه ، عزت نفس معمولاً حفظ می شود. در افسردگی اساسی ، احساس بی ارزشی و نفرت از خود معمول است.در غم و اندوه ، هنگام فکر کردن یا خیال پردازی درباره “پیوستن” به آن عزیز درگذشته ، ممکن است افکار مرگ ظاهر شود. در افسردگی اساسی ، افکار متمرکز بر پایان دادن به زندگی فرد به دلیل احساس بی ارزشی یا بی لیاقتی در زندگی یا عدم توانایی کنار آمدن با درد افسردگی هستند.
غم و افسردگی می تواند با هم وجود داشته باشد ، برای برخی از افراد مرگ یکی از عزیزان ، از دست دادن شغل یا قربانی یک حمله فیزیکی یا یک فاجعه بزرگ می تواند منجر به افسردگی شود. وقتی غم و افسردگی به طور همزمان اتفاق می افتد ، غم و اندوه شدیدتر است و طولانی تر از غم و اندوه بدون افسردگی است.
تمایز بین غم و افسردگی مهم است و می تواند به مردم کمک کند تا از آنها کمک ، پشتیبانی یا درمان لازم بگیرند.
عوامل خطر برای افسردگی
افسردگی می تواند بر همه تأثیر بگذارد – حتی شخصی که به نظر می رسد در شرایط نسبتاً ایده آل زندگی می کند.
عوامل مختلفی می توانند در افسردگی نقش داشته باشند:
بیوشیمی: تفاوت در برخی مواد شیمیایی در مغز ممکن است به علائم افسردگی کمک کند.
ژنتیک: افسردگی می تواند در خانواده ها ایجاد شود. به عنوان مثال ، اگر یک دوقلوی همسان مبتلا به افسردگی باشد ، دیگری نیز 70 درصد احتمال دارد که در دوره ای از زندگی به این بیماری مبتلا شود.
شخصیت: به نظر می رسد افرادی که دارای اعتماد به نفس پایینی هستند که به راحتی تحت فشار استرس قرار می گیرند یا به طور کلی بدبین هستند ، افسردگی را تجربه می کنند.
عوامل محیطی: قرار گرفتن مداوم در معرض خشونت ، غفلت ، سو استفاده یا فقر ممکن است برخی از افراد را در معرض افسردگی قرار دهد.
روش های درمانی:
دارو: شیمی مغز ممکن است به افسردگی فرد کمک کند و در درمان او نقش داشته باشد. به همین دلیل ، ممکن است داروهای ضد افسردگی برای اصلاح شیمی مغز تجویز شود. این داروها آرام بخش ، “بالا” یا آرام بخش نیستند. آنها عادت ساز نیستند. به طور کلی داروهای ضد افسردگی هیچ تاثیری تحریک کننده بر روی افرادی که افسردگی را تجربه نمی کنند ، ندارند.
روان درمانی:روان درمانی یا “گفتگوی درمانی” گاهی اوقات به تنهایی برای درمان افسردگی خفیف استفاده می شود. برای افسردگی متوسط تا شدید ، روان درمانی اغلب همراه با داروهای ضد افسردگی استفاده می شود. مشخص شده است که رفتار درمانی شناختی (CBT) در درمان افسردگی مثر است. CBT نوعی از درمان متمرکز بر حل مسئله در حال حاضر است. CBT به فرد کمک می کند تا تفکر تحریف شده / منفی را با هدف تغییر افکار و رفتارها برای پاسخگویی به چالش ها به شیوه ای مثبت تر ، تشخیص دهد.
الکتروشوک درمانی (ECT): یک روش درمانی پزشکی است که معمولاً برای بیماران مبتلا به افسردگی شدید شدید که به سایر درمانها پاسخ نداده اند ، اختصاص داده می شود. این شامل تحریک الکتریکی مختصر مغز در حالی که بیمار تحت بیهوشی است قرار دارد. یک بیمار معمولاً دو یا سه بار در هفته ECT و در مجموع شش تا 12 درمان ECT دریافت می کند. این کار معمولاً توسط تیمی از متخصصان آموزش دیده پزشکی شامل روانپزشک ، بیهوشی و پرستار یا دستیار پزشک اداره می شود. ECT از دهه 1940 مورد استفاده قرار گرفته است و سالها تحقیق منجر به پیشرفتهای عمده و شناختن اثربخشی آن بعنوان یک روش اصلی و نه “آخرین چاره” شده است. .
